CLEM PELTIER
ACHTER HET DOEK
Ataraxia, Diptiek 2 x 70x90 cm, Olie op doek
Foto: Philippe Vernaeve
Foto: Philippe Vernaeve
Je passies volgen
Voor zover ik me herinner ben ik altijd bezig geweest met creatieve expressie. Mijn moeder heeft dit steeds aangemoedigd en me hierin gesteund. In mijn jeugd was ik actief in verscheidene disciplines: schilderen, muziek, fotografie, film en toneel. Maar al snel heb ik voor de beeldende kunsten gekozen, omdat dit mijn passie was. Ik ben naar een kunstschool gegaan en kan dit aan alle jonge kunstenaars aanraden, omdat het een efficiënte manier is om veel technieken te leren, kennis te maken met andere disciplines - wat uitwisselingen stimuleert en er een gezonde spanning heerst die je uitdaagt je grenzen te verleggen, je technieken te verbeteren en je in staat stelt een eigen stijl te ontwikkelen.
In 1970 stelde ik voor het eerst in een gallerij tentoon en ben ik 'professioneel' begonnen. Ik heb het geluk gehad aan het begin van mijn carrière enkele prestigieuze prijzen te winnen: de Grand Prix of Expressionism in New York en de Grand Prix d’Eté in Nice, beiden in 1971. Vandaag zou mij dat minder uitmaken, maar in die moeilijke beginjaren, was zo'n erkenning van mijn talent echt wel een opsteker, die bevestigde dat ik de juiste levensweg had gekozen en mij aanspoordde om intensief verder te blijven werken. Meedoen aan wedstrijden is zeker voor beginnende kunstenaars een goed idee.
Voor zover ik me herinner ben ik altijd bezig geweest met creatieve expressie. Mijn moeder heeft dit steeds aangemoedigd en me hierin gesteund. In mijn jeugd was ik actief in verscheidene disciplines: schilderen, muziek, fotografie, film en toneel. Maar al snel heb ik voor de beeldende kunsten gekozen, omdat dit mijn passie was. Ik ben naar een kunstschool gegaan en kan dit aan alle jonge kunstenaars aanraden, omdat het een efficiënte manier is om veel technieken te leren, kennis te maken met andere disciplines - wat uitwisselingen stimuleert en er een gezonde spanning heerst die je uitdaagt je grenzen te verleggen, je technieken te verbeteren en je in staat stelt een eigen stijl te ontwikkelen.
In 1970 stelde ik voor het eerst in een gallerij tentoon en ben ik 'professioneel' begonnen. Ik heb het geluk gehad aan het begin van mijn carrière enkele prestigieuze prijzen te winnen: de Grand Prix of Expressionism in New York en de Grand Prix d’Eté in Nice, beiden in 1971. Vandaag zou mij dat minder uitmaken, maar in die moeilijke beginjaren, was zo'n erkenning van mijn talent echt wel een opsteker, die bevestigde dat ik de juiste levensweg had gekozen en mij aanspoordde om intensief verder te blijven werken. Meedoen aan wedstrijden is zeker voor beginnende kunstenaars een goed idee.
Lente 2010
ARTIESTEN IN DE ABDIJ
Vernissage: Vrijdag 9 april 19 uur
Expo: 10 tot 25 april
Adres: Abdij van Dieleghem
Tiebackxstraat 14
1090 Brussel
meer
ARTIESTEN IN DE ABDIJ
Vernissage: Vrijdag 9 april 19 uur
Expo: 10 tot 25 april
Adres: Abdij van Dieleghem
Tiebackxstraat 14
1090 Brussel
meer
Philotes (de tederheid), 130x90 cm, Olie op doek
Foto: Philippe Vernaeve
Foto: Philippe Vernaeve
Lesgeven
Naast mijn loopbaan als plastisch kunstenaar, had ik er een als lector. Lesgeven, jonge mensen in staat stellen en stimuleren om hun eigen weg te ontdekken is volgens mij het mooiste beroep dat er is. Ik gaf publiciteit en grafische technieken, maar naast het aanleren van kennis en technieken, geef je ook een heel pak levenservaring en waarden door. Net als bij mijn eigen kinderen, heb ik mijn studenten een meer kritische geest, een meer solidaire aanpak en een ruimere blik trachten mee te geven. Verder ook de wil steeds nieuwe dingen te ontdekken en steeds je grenzen te verleggen, alsook de liefde voor boeken en reizen.
Naast mijn loopbaan als plastisch kunstenaar, had ik er een als lector. Lesgeven, jonge mensen in staat stellen en stimuleren om hun eigen weg te ontdekken is volgens mij het mooiste beroep dat er is. Ik gaf publiciteit en grafische technieken, maar naast het aanleren van kennis en technieken, geef je ook een heel pak levenservaring en waarden door. Net als bij mijn eigen kinderen, heb ik mijn studenten een meer kritische geest, een meer solidaire aanpak en een ruimere blik trachten mee te geven. Verder ook de wil steeds nieuwe dingen te ontdekken en steeds je grenzen te verleggen, alsook de liefde voor boeken en reizen.
Moros (het noodlot), 130x90 cm, Olie op doek
Foto: Philippe Vernaeve
Foto: Philippe Vernaeve
Lezen en reizen
Zowel lezen als reizen confronteren je met andere waarheden, die je verplichten jezelf in vraag te stellen, diep gewortelde veronderstellingen te veranderen, bestaande grenzen te verleggen, waardoor je verder kan groeien als mens.
Bij mij komt reizen altijd op de eerste plaats, ook wat het huishoudbudget betreft. Zo ben ik erin geslaagd een groot deel van de wereld te zien. Azië staat vooraan in mijn lijstje met favoriete bestemmingen. Het ontdekken van wereldculturen zoals de Indische en Chinese, en met eigen ogen kunnen vaststellen hoe eeuwenoude tradities nog steeds het dagelijks leven beïnvloeden, dat is pas verrijkend. Vooraleer te vertrekken probeer ik steeds zoveel mogelijk te weten over de cultuur van elke streek, hun geschiedenis, godsdiensten, kunst, gewoonten, enz. Dat maakt gesprekken met autochtonen uitermate interessant.
Lezen is voor mij een tweede natuur. Het is even noodzakelijk voor mij dan eten of drinken. Werken lezen van grote schrijvers of filosofen brengt hen in je huiskamer. Het is alsof je met hen in gesprek bent. Volgens mij kan iemand die graag leest zich nooit vervelen. Ik neem nota's, vergelijk hypotheses en denk erover na. Het is een zelfvoedend proces.
Zowel lezen als reizen confronteren je met andere waarheden, die je verplichten jezelf in vraag te stellen, diep gewortelde veronderstellingen te veranderen, bestaande grenzen te verleggen, waardoor je verder kan groeien als mens.
Bij mij komt reizen altijd op de eerste plaats, ook wat het huishoudbudget betreft. Zo ben ik erin geslaagd een groot deel van de wereld te zien. Azië staat vooraan in mijn lijstje met favoriete bestemmingen. Het ontdekken van wereldculturen zoals de Indische en Chinese, en met eigen ogen kunnen vaststellen hoe eeuwenoude tradities nog steeds het dagelijks leven beïnvloeden, dat is pas verrijkend. Vooraleer te vertrekken probeer ik steeds zoveel mogelijk te weten over de cultuur van elke streek, hun geschiedenis, godsdiensten, kunst, gewoonten, enz. Dat maakt gesprekken met autochtonen uitermate interessant.
Lezen is voor mij een tweede natuur. Het is even noodzakelijk voor mij dan eten of drinken. Werken lezen van grote schrijvers of filosofen brengt hen in je huiskamer. Het is alsof je met hen in gesprek bent. Volgens mij kan iemand die graag leest zich nooit vervelen. Ik neem nota's, vergelijk hypotheses en denk erover na. Het is een zelfvoedend proces.
2010 Clem Peltier All Rights Reserved